- Gegevens
- Laatst bijgewerkt op vrijdag 01 juli 2011 00:59
TWeekend 2006: Voorst (24-03-2006 − 26-03-2006)
Hoewel we met minder mensen dan vorig jaar waren, hoopten we toch dat het minstens net zo gezellig als toen zou worden. Nou, dat is gelukt!
De heenreis was in kleine groepjes, omdat Eva en Hanna al vooruit gegaan waren om te zorgen dat de boerderij tiptop in orde was. Van de overgebleven groep ging de ene helft (Alain, Paul, Olivia) met de auto, en de andere helft (Constantijn, Judith, ondergetekende) kwam met de trein. De reis was lang, maar naar snel bleek, de moeite waard. Hanna had, toen we aankwamen, al een hoop werk en liefde in het eten gestoken, dus zaten we al snel aan de macaroni met saus. Als toetje was er heerlijke chocolademousse en fantastische seizoensvla met stoofpeertjes en appel & kaneel.
De eerste avond werd gevuld met pictionary, Twister (niet het blad maar het spel), film kijken, diepe gesprekken over studie&toekomst en minder diepe gesprekken over de fluitende forellen in de vijver. Het bier vloeide rijkelijk en hoewel de een eerder naar bed ging dan de ander, lag niemand echt vroeg in het mandje (lees: wiebelig stapelbedje).
Mede daarom kwam het zaterdag zo lekker uit dat we niets hoefden vóór 14.30u. Ondertussen had Eva Marieke opgehaald van het station, en waren we dus met ons 9en. Na een heerlijk rielekste brunch en een aantal uren chillen (= lezen, mariokarten en met virtuele hondjes spelen) vertrokken we in twee auto’s gepropt richting Markant Outdoorcentrum, waar we muren met nopjes zouden gaan bedwingen, gehuld in strakke tuigjes.
Na een wat lange uitleg mocht er geklommen worden. Diverse kroonjuwelen werden geplet, persoonlijke records werden gebroken. Annet (die ons bijstond bij het checken van de musketonhaken en die ons veilig naar beneden haalde) vertelde dat Theo Kip (a.k.a. “de boer”) wel gevoelig was voor een flesje rum, en dat zo wellicht die 25 euro voor een kampvuur uitgespaard kon blijven.
Tijdens de voorbereidingen voor het bakken van de pannenkoeken kwam monsieur Kip echter zelf binnen met een voorstel: Hij wilde gratis een vuur voor ons bouwen, mits we al het hout dat klaar lag op zouden stoken. Dat bleek ruim een kuub te zijn. Een klopje op de schouder van iedereen, want tussen het zingen van alle kaskrakers uit de periode 1920 tot 2006 hebben we in minder dan 4 uur al het klaargelegde hout systematisch vernietigd.
Nadat men zich weer terug had getrokken in het huisje bleek er toch wel echt behoefte te zijn aan spannende films en werd ‘The Interpreter’ gekeken. Ondertussen werkten enkelen aan hun persoonlijke hygiëne, anderen aan de opvoeding van hun virtuele hondjes. Ook werden er briljante stukjes voor clubblaadjes geschreven. Wederom lag eigenlijk niemand echt vroeg in bed.
Zondag stond ons gelukkig een bijzonder ontspannen programmaonderdeel te wachten; een high-tea. Na eerst wederom ontbeten, gechilld en vandaag ook opgeruimd en ingepakt te hebben, hebben we gezamenlijk een prachtige lunchtafel ingericht. Er waren kaneel- en chocoladewoepies, bolletjes met mysterieuze jam- of roomachtige inhoud, en nog een hoop andere lekkernijen. En er was natuurlijk heel veel thee.
Omdat we het huis alleen opgeruimd maar niet schoongemaakt achter hoefden te laten, verliep het vertrek heel rustig. We reden terug richting Leiden in twee auto’s. Onderweg werd er muziek geluisterd, gepraat en geslapen. Rond een uur of acht ’s avonds was iedereen weer thuis. Gesloopt maar tevreden.
Alain, Constantijn, Eva, Hanna, Judith, Marieke, Olivia en Paul:
Onwijs bedankt voor een supermegatof TWeekend!
door Renske van Dijk
Afbeelding 1/33 
- Gegevens
- Laatst bijgewerkt op vrijdag 01 juli 2011 00:59
TWeekend 2005: Bladel (18-03-2005 − 20-03-2005)
Afbeelding 1/36 
- Gegevens
- Laatst bijgewerkt op vrijdag 01 juli 2011 01:01
TWeekend 2003: Burgh-Haamstede (31-01-2003 − 02-02-2003)
TWitte TWeekend
Lang hadden we ernaar uitgezien: TWeekend 2003! Op de laatste dag van januari reisde een gezelschap van opgewonden enthousiastelingen af naar het zuiden, om precies te zijn naar kampeerboerderij In de Boôgerd te Burgh-Haamstede. Trein, metro, Interliner en streekbus brachten ons naar een volledig besneeuwd Zeeland. ("Hebben we niet per ongeluk de Interliner naar Siberië genomen?") Degenen onder ons die nog nooit in Zeeland waren geweest, zullen het zich herinneren als de witste provincie van ons land, want het pak sneeuw werd gedurende het weekend alleen maar dikker. De lange en vermoeiende tocht had ons hongerig gemaakt en dus smaakte de pasta die Marianne en Justin klaargemaakt hadden extra lekker. De rest van de avond werd gevuld met een spelletje Triviant.
De volgende ochtend stond er een wandeling door de omgeving op het programma. Na de ijzige kou gevoeld te hebben, stelde Vincent voor zich 'op te offeren' en thuis te blijven om gluhwein voor iedereen te maken. De echte die-hards trokken het nabijgelegen natuurgebied in, terwijl Vincent en Pauline wijn, jus d'orange, mandarijntjes en verkruimelde speculaasjes bij elkaar in een pan gooiden.
's Middags gingen we naar Neeltje Jans. Daar bezochten we de tentoonstelling over de strijd tegen het water vanaf de prehistorie tot heden, met uiteraard speciale aandacht voor de watersnoodramp van 1953, die juist die dag 50 jaar geleden had plaatsgevonden. Vervolgens bekeken we de stormvloedkering van dichtbij. De bus terug liet door de gladheid nogal lang op zich wachten, maar dat mocht de pret niet drukken.
Nadat we allemaal onze buik rond hadden gegeten van de enorme stapel pannenkoeken van Jenneke en Pauline, zette een deel van de groep zich in de banken voor de tv om Idols te kijken. Een aantal anderen vermaakte zich buiten in de sneeuw. Er verrezen twee reuzensneeuwpoppen, een vrouwtje en een mannetje (met dank aan Paulines magical touch!). Een uur later was de spanning overal in de kampeerboerderij te voelen. Nee, niet om wie Idols moest verlaten, maar om de mannelijke sneeuwpop. Die stond namelijk op instorten. Justin durfde niet naar de wc, bang dat hij het zou missen. Ik had nog nooit een groep mensen zo geboeid naar een sneeuwpop zien kijken. En ja hoor, daar ging die!
Op zondag verlieten we de boerderij 's ochtends al, op weg naar Middelburg. Daar kregen we een rondleiding door het stadhuis. De gids vertelde een hoop, wij vroegen veel, en hij ging daar uitgebreid op in, dus uiteindelijk duurde de rondleiding bijna twee keer zo lang als gepland en had het stadhuis geen geheimen meer voor ons. Na een korte wandeling door het centrum van de stad was het alweer tijd om op de trein te stappen naar Leiden.
Afbeelding 1/3 
